در سوگ فخر موسیقی و آواز قوم لر -استاد رضاسقایی

            

هزار دستان قوم لر ،با هزاران نوای ناخوانده  هم آغوش  خاک شد.  مقطعی از تاریخ لرستان که شاهد ظهور جاودان مرد موسیقی ،"استاد رضا سقایی "بود،خود گواهی است بر اینکه خواننده ای با صدایی آسمانی بر مسندی دلخواه وشایسته نشست و همواره نام او زنده ویادش گرامی است.

"رضا"بلبلی بود که دست چرخ گردون اوراق آخر دفتر زندگی او را با طرحی مغموم وظالمانه ورق زد.با کمی تعمق متوجه می شویم که هر انسانی به هنگام غم یا شادی ناخودآگاه دوست دارد آواز بخواند هر چند ممکن است صدایی دلخراش داشته باشد.اما پس از خواندن بیت یا ابیاتی احساس خوش آیندی به او دست می دهد.

حال آنکه رضا با اینکه روزگاری رساترین فریادها را در سوگ و سور از نای توانایش به دامان کهکشانها می فرستاد،متاسفانه حدودا"٣٠ سال آخر عمر خود را خاموش و غمزده با بغضی به سنگینی یالهای زاگرس بی هیچ احساس تعلقی در کوچه ها و خیابانهای زادگاهش قدم می زد و چند سال آخر عمر خود را در بستر بیماری بسر می برد.

"استاد رضا سقایی " کوچید اما بین صدای آسمانی وموسیقی و هنر قوم لر آمیختگی و پیوندی ابدی ایجا کرد.

 

                              منی که ساکن ای خاک سردم      دباغ زنئی جز غم نحردم

                               ونازی د سر قورم گذر کو              که تنیا یادگار ایل دردم

                                                                               (دوبیتی : استاد عزیز نادری)

 

 

 

/ 1 نظر / 10 بازدید
منوچهربرون

شهرام جان از ابراز لطفت ممنونم درگذشت استاد سقایی را به جامعه هنری وهمتبارا بزرگ لر(کوچک وبزرگ) در سراسر ایران عزیز تسلیت می گیم انشاالله که شاهد کوچ هیچ عزیز هنرمندی نباشیم